Maine Coon Cattery Elvandar

De Maine Coon

 De naam van dit ras is afgeleid van zijn afstamming. Volgens de legende zijn de eerste Maine Coons geboren uit kruisingen tussen katten en wasbeertjes in de staat Maine in de Verenigde Staten. De enige waarheid in deze legende is dat het ras is ontstaan in de staat Maine, maar zeker niet uit kruisingen met wasbeertjes! Aan de uiterlijke gelijkenis hebben ze wel de naam overgehouden (raccoon = wasbeer).

 

Maine Coons zijn de grootste huiskatten, en volwassen katers kunnen in goede conditie makkelijk tussen de 8 en 10 kilo wegen. Poezen zijn meestal iets kleiner. Ze hebben een halflangharige vacht met een dikke pluimstaart, vaak pluimpjes op de oren, en in de winter een volle kraag. Tussen de tenen zitten flinke plukken haar. Alle kleurvarianten zijn toegestaan, behalve zogenaamde ‘points’, zoals bijvoorbeeld perzen en siamezen die hebben.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Qua karakter zijn het meestal rustige goedzakken, die graag naast of op hun baasje komen liggen om te kroelen. Het zijn over het algemeen niet zulke aandachtorgels als oosterse rassen, en ze ‘praten’ ook niet zoveel. Eigenlijk alleen om aandacht te vragen, dus als ze door een dichte deur willen, of iets lekkers te eten ruiken. Natuurlijk zijn er uitzonderingen op de regel.

Ze gaan meestal geweldig om met kinderen, aan oren of staart trekken, oppakken, ze vinden het allemaal best, en als het teveel wordt lopen ze gewoon weg.

Net als alle katten spelen ze graag, en muisjes, vliegen, veertjes en de cursor op het computerscherm zijn dan ook niet veilig. Lopen over toetsenbord of pianotoetsen is ook erg in trek.

Ook de combinatie met honden gaat over het algemeen goed, ze zijn dan ook groter dan menige kleine hond!

Het zijn ook echte donderstenen, ze weten prima wat wel en niet mag, maar dat wil nog niet zeggen dat ze je niet constant zullen uitproberen. Verbaast u zich niet als er op mysterieuze wijze pennen en elastiekjes verdwijnen (van het bakje op het dressoir waar de katten helemaal niet mogen komen).

 

Wat verzorging betreft hebben ze behalve de basisuitrusting voor elke kat ook wat extra vachtverzorging nodig. Vooral onder de oksels, tussen de voorpoten en in de ‘broek’ (dus hoog aan de achterpoten) ontwikkelen zich regelmatig klitjes. Elke dag even kammen of borstelen helpt uw Coon aan dit ritueel te wennen, want ze zijn er niet allemaal even gek op…

 

Een veel voorkomend probleem bij ouder wordende Coons zijn de nieren. Daarom moeten ze hun hele leven voldoende drinken, en wanneer ze op latere leeftijd ineens gaan vermageren is een bezoek aan de dierenarts zeker gewenst. Onder normale omstandigheden wordt een Maine Coon tussen de 10 en 15 jaar oud.

 

Ze kunnen redelijk goed alleen zijn, dat wil zeggen, als het niet anders kan. Met achterlating van voldoende voer, water en een schonen kattenbak kunt u best een weekendje weg. Maar het liefst hebben ze natuurlijk dat er iemand komt om even mee te kroelen! In huis zijn het geen slopers, ze zullen niet voor de lol met dure vazen gaan gooien, maar er gebeurt wel eens een ongelukje natuurlijk…

 

Kortom, mits goed opgevoed is Maine Coon een geweldige huisgenoot, maatje en knuffelbeest. Ze zijn wekker, welkomstcomité en waakkat. Het enige wat ze daarvoor terugverwachten is een beetje verzorging, en af en toe een bezoekje aan de dierenarts.

Veel plezier met uw Coon!